Wandeling Teplice Skaly - Adrspach Skaly

Oktober 2018

Omdat het eind oktober is, zijn alle hotels op het parkeerterrein al gesloten. Ook bij de kassa is niemand te zien. Peter loopt alvast door, maar ik aarzel nog. Er brandt licht, dus ik denk dat er toch iemand aanwezig moet zijn. Net als ik ook verder wil lopen komt er iemand aan, zodat we toch legaal het park in kunnen.

We zien direct een bordje waarop Adrspach Skaly wordt aangegeven. Bij de eerste paal met bordjes van de wandelroutes, blijkt dat we de gele route moeten volgen. We vervolgen de route, die langzaam omhoog loopt. Kleine en grotere rotsblokken bevinden zich langs de wandelpaden, steeds groter, totdat er rotsformaties ontstaan. De herfstzon laat haar licht vallen op de toppen van de bomen en rotsen. Een mooi gezicht. We bereiken de vlonders die zijn aangelegd, zodat de route tijdens periodes dat het regenwater van de bergen naar beneden loopt, met droge voeten vervolgd kan worden. Langzaam steeds verder naar boven. Oh, dit is heel goed te doen, denk ik. Geen geklauter over rotsblokken of gaten die zijn ontstaan door regenwater, zoals de wandelroute naar Ostas. Als het zo doorgaat, dan zijn die 4 kilometer zo voorbij.

Inmiddels komen we ook andere wandelaars tegen, die de route in tegenovergestelde richting lopen. Dan is het ineens gebeurd met het vlakke lopen. Na de vlonders moeten we rechtsaf, door de rotsblokken en dan is het klimmen geblazen. Eerst over de boomwortels (ik op handen en voeten), daarna komen de trappen. Eerst een eind omhoog en dan weer een eind omlaag. Ik ben er in Tsjechiё wel achter gekomen dat hoogtes toch niet zo mijn ding zijn, dus ik zorg ervoor dat ik wel steeds een leuning of rotsblok kan vastpakken tijdens het klimmen of dalen. Peter doet het allemaal wat sneller, maar ik kom er ook wel. Na een aantal keren klimmen en dalen herkennen we de omgeving. We zijn Adrspach Skaly binnengewandeld, bij de kassa voor de boottocht over het bergmeer. Hoewel er nu niemand in de rij staat, besluiten we toch om geen tochtje te maken over het meer. Lijkt ons te koud. De route door het park hebben we al een paar keer gelopen. Dat is dus niet meer nieuw voor ons, maar het blijft mooi.

We verlaten het park via de uitgang bij het meer. En dan rechtsaf, op naar het treinstation op zo’n 100 meter van de uitgang. Omdat we niks wijs worden uit de dienstregeling die op het raam hangt, en er niemand te bekennen is, besluiten we op het perron te gaan zitten en te wachten op de trein. Ik had ergens gelezen dat de trein ongeveer 1 x per uur langs kwam, dus op z’n hoogst 1 uur wachten. De trein missen kan ook niet gebeuren, met 1 spoor aan de ene kant van het perron en 1 spoor aan de andere kant. Na bijna 1 uur wachten komt er tegen 16.00 uur inderdaad een trein, maar die gaat voor ons de verkeerde kant op. Dus toch maar even googlen. Het lijkt erop dat er om circa 16.15 uur een trein stopt die naar Adrspach Skaly gaat. Inmiddels is er een goederentrein gestopt die richting Trutnov gaat en die blijft wachten. We hopen op onze trein die van de andere kant moet komen. De treinen kunnen elkaar namelijk alleen maar passeren op het station, omdat het spoor zich daar splits. Verder is het beide kanten op een enkel spoor.

De zon is zojuist verdwenen achter de bomen en het wordt koud. Maar gelukkig horen we het getoeter van een komende trein. Na 5 kwartier wachten kunnen we dan eindelijk instappen. Kaartjes koop je in de trein, bij de conducteur. Ik had nog gehoopt op ouderwets kaartjes knippen, maar de conducteur heeft een draagbare kassa bij zich waar bonnetjes uitrollen. Omdat de hele trein maar uit 1 wagon bestaat, wordt bij elk station de deur aan het einde van de wagon geopend en roept de conducteur het station om. Voor ons al na een minuut of 4. Als we direct waren gaan lopen, waren we waarschijnlijk al bij de auto geweest, maar dit is toch leuker.

Echt een hele mooie wandeltocht en het treinritje is gewoon leuk om een keer te doen.